خدایا

غم و غصه توی قلبُم لونه کرده

ای خدا دلُم پُرِ درده

نمی سازه با موُ دنیا

دیگه برنمی گردُم به آشیونه

ای خدا کسی چه می دونه

غم و تنهایی دل را

خدایا ما به درگاه تو چی بوده گناهُم؟

که باید یا بسوزُم یا بسازُم

بسازُم، بسازُم، بسازُم، بسازُم

از این دنیا دلُم تنگه

دل یارِ مُو از سنگه

ز تنهایی دلُم خونه

غمو دردُم فراوونه

خدایا گله دارُم

خدایا گله دارُم

خدایا گله دارُم

خدایا گله دارُم

گله دارُم...

غروب توی کوهستون

منم مجنون که سرگردان هی می نالُم

غروب توی کوهستون

منم لیلی که تنها هی دل می بازُم

خدایا ،خدایا

بسوزُم یا بسازُم

خدایا ،خدایا

بسوزُم یا بسازُم

خدایا ،خدایا

خدایا ،خدایا

خدایا ،خدایا