متاسفانه، بن‌بست، جنگل، علی کنکوری (اجرای زنده)

با یک دل غمگین به جهان شادی نیست

تا یک ده ویران بود، آبادی نیست

تا در همه جهان یکی زندان هست

در هیچ کجای عالم، آزادی نیست

میون این همه کوچه که به هم پیوسته

کوچه قدیمی ما کوچه بن بسته

صدای رود بزرگ همیشه تو گوش ماست

این صدا لالایی خواب خوب بچه هاست

کوچه اما هرچی هست، کوچه خاطره هاست

اگه تشنه ست، اگه خشک، مال ماست، کوچه ماست

توی این کوچه به دنیا اومدیم

توی این کوچه داریم پا میگیریم

یه روزم مثل پدربزرگ باید

تو همین کوچه بن بست بمیریم

اما ما عشق رودیم، مگه نه

نمیتونیم پشت دیوار بمونیم

ما یه عمره تشنه بودیم مگه نه

نباید آیه حسرت بخونیم

پشت سر، پشت سر، پشت سر جهنمه

رو به رو ، رو به رو قتلگاه آدمه

روح جنگل سیاه با دستف شاخه هاش داره

روحمو از من میگیره

تا یه لحظه میمونم جغدا تو گوش هم میگن

پلنگ زخمی میمیره

راه رفتن دیگه نیس حجله پوسیدن من

جنگل پیره

با چشای بی فروغ میون راست و دروغ

خودمو گم میکنم توی این شهر شلوغ

پچ پچ آدمکا بس که تو هم میدوه

دیگه فریاد منو سایه مم نمیشنوه

صدای زنجیر تو گوشم میخونه

تو داری از قافله دور میمونی

سر تو خم کن تا درا وا بشن

تا بگی نه پشت کنکور میمونی

من میخوام مثل همه ساده زندگی کنم

چادر موندنمو هرجا خواستم بزنم

تو این دریا نمیخوام نهنگ کوری باشم

پشت این درهای قفل علی کنکوری باشم

صدای زنجیر تو گوشم میخونه

تو داری از قافله دور میمونی

سر تو خم کن تا درا وا بشن

تا بگی نه پشت کنکور میمونی