عقده‌ای

حرفمو بخون تو چشمام

من تشنه ام مثل خوزستان

تعطیل تر از بازار تهران

وحشتناک تر از بانکا، بدهکار

خسته شدم از یه سریا

از مشکل فنی تا جعبه سیاه

بهم گرفته ترکش اینا و

حالم تخمی تر از ارزش ریاله

هر روز میشه آینده دود

خورشید مثل زاینده رود

کل نگاهم به پوله

جفت چشا غرق خون

قبلا گفتم کلا

این جارو نیستم رفیق

چون تنها بودمو هیچ کس ندید

مثل پلاسکو ریختم زمین و

میخواستم بلند شم از جام

هر بار نمک ریختن رو زخمام

اعصاب تیکه پاره تر از برجام

اما من هنو تو فکر فردام

اینا میخوان مارو بزنن زمین

ما هشتاد میلیون چقدر احمقیم

چقدر خون دادیم، چقدر سوخت دادیم

یه نفر نگفت، یه نفر ندید

آره من عقده ایم، آره من عقده ایم

خستم از این مفتبرا که پشت میزن

اینایی که مملکتو به گوه کشیدن

آره من عقده ایم، آره من عقده ایم

میخوام حرفامو بزنم

نمیخوام سم بکم بمیرم

عقده ایم، ها

من از ایران میام، از آسیا میام

معدنا تموم شه باز چیو میخواین؟

جز خودمون هیشکی دلسوزمون نی

نه انگلیسیا، نه آمریکاییا

من تو قلب کشورم

منم دوست دارم بگاییو کش ندم

ولی حیف که سرباز ملتم

امروز، کلمو با صفر زدم (آه)

(آقایون سرمایه دار)

(چرا همیشه میلنگه چند جای کار؟)

(فردا کتاب مینویسن درباره ما)

(بالاخره میرن ابرا کنار)

آره من عقده ایم