پشت‌بام

تنت بوی مرگ میده خودت توی بالکن

خشاب قرصا خالیه خودت از درون پر

رنگت زرد مست درد رو تلخیه الکل

چشام بسته شد باز شد ارغوانم مرد

زمان پاز میشه تصور بدنت روم

زمان پلی میشه موقع رفتنت

لم دادی جای من به لبه پشت بوم

چشا قفلی رو آسمونو نور فول مون

مثل پلاکای آبیت شده هرشب مودم بلو

بعدش از پیانو میپرسم همبازیت کو

صدا آژیر میگه کاش این زمین کافیش بود

جهان سیاه مخالف چشم رنگیش بود

برگرد بیا ببرمت تجریش زود

شبش پارتی من داون تو lady on the roof

اما دکترم میگه بریز اینارو دور

جای این که بهش فکر کنی یکم تعریف کن

بعدش میگه حق میدم خیلی غم انگیز بود

تصویرت تو مخمه ولی ویده پرید زود

مغزم سر، بدنم کبود

دیدی بعد تو این شهرم منو ا یاد برد

دیدی زندگیو یاد گرفتی سرت به سنگ خورد

دیدی خون سرخت سریع تو این دیار بی رنگ شد

از زیبا ترین صورت شرق فقط یه عکس موند

تو بخوان آواز نخوونده ی من

یادت رنگی با من جا مونده ی من

تو رفتی اینجا هیچی عادی نمیشه

به رفیقم میگم برام بلانت رو بپیچه

شاید توی دودش دیدم رد تو رو یه شب باز

دست من تو دستت و قلبم هم پیشت

بعد تو دیگه هیچی مثل قبل نشد

حتی الکل نمیبره از رو لبم مزه تو

گفتم نرو، تو بردی با خودت قلبمو

خودت دود

توی هوا، ردت هم روی تنم تتو

موند روی تنم تا بدونم کی نیست پیشم

اوردوز نمیکنم حتی رو ۲۰۰ میلم

ولی کنارم باشی انگار رو یه دوز دیگم

خودت دراگی برام فاکمو به قرص میدم

کی می فهمه حال بد منو بعد تو اصلا

هرچی توضیح هم بدم انگار همشون کرن

منم خواب,دیدم تورو یه شب کنارم

حالا باز, باید به زندگی بی تو بسازم

سرم درد گرفت انقدر بهت فکرم میپیچه

دیگه تو نیستی پیشش

همش دود بعد دوده و باز، میشه شیشه

که شاید تورو یادم بره واسه همیشه

ولی نمیشه به زندگی عادی برگشت

وقتی دلم درد کرد و سرم واسه تو تب کرد

نبودی دلواپسم بشی بگی بسه دیگه

یکم سوبر، سرت درد میگیره

فایده ش چیه وقتی دیره دیگه

وقتی صدای آژیر اورژانس اوجو میگیره

میرم تو بغل کفن شاید تو اومدی پیشم

توی یه دشت سبز بازم دستت رو بگیرم

تو بخوان آواز نخوانده ی من

یادت رنگی با من جا مانده ی من