1.Kural

Hep eski bir zamanı getirir

Gidip de dönmeyene

Dönüp de görmeyene

Bu muhacir sızı

Bu hasret

Ve sabır

Kin dalında kızıl bir gonca

Dökülür kahrın güz ayları

Odunsuz etsiz ekmeksiz

Gün olur kıtlık kıran

Gün olur feryat figan

Dökülür umudun oyaları

Dökülür buzlu rüyası mahpusların

Gün olur bir miting alanıdır

Gün olur

Diz döver and veririz

Parlar namlularımızın ucu

Gün olur alanların orta yerinde

Birer birer kuşuna diziliriz

Biz ki umudun bahçıvanıyız

Gönül kin dalında sevda üretir

Çağın destanıyız dijle boyunda

Issız acılarda delik deşik olmuş gelinler

Ve gözleri

Pusularda

Vişne gibi çatlayan kaçakçılarla

Güller kararan dünya bahçesinden

Doğmadan ölen çocukların ipince sevincine

Gül fidelerini serpip geçen analarımız

Destan içre sızlayı sızlayı gelir

Eğer akacaksa gökyüzüne doğru

Toprakta döllenen tohum

Tütecekse kaynayan tencerenin buğu

Küskün tomur dal ucunda çatlayacaksa

Ve karımın karnında oğlum

Tekmeleyip rahmin ince duvarlarını

O büyük çığlığa ulaşacaksa

Yürüsün bin yıllardan bu yana

Zulmün kan lekeleri

Cevher

Kömürün karasından çalınsın

Çünkü yürek

Katil mermilerin önünde

Aça söne

Vura düşe gülüm

Delire köpüre

Umudun alevini çoğaltacaktır

Bileni bileni yanıp dönerken

Hıncın çelik ışıltılı bıçağı