مقدمهٔ نوایی

براتون ترانه معروف نوایی رو می خونیم و اجرا می کنیم

برای اینکه با این آهنگ می دونم که خیلی آشنا و مانوس هستین

از مقام های خیلی قدیمی خراسان هست

که در هر منطقه از این سرزمین به نحوی اجرایی می شه. نوایی

آی، صبحُدم باده شبانه زدیم

ساغر عیش جاودانه زدیم

گرچه خَم گشت، گرچه خَم گشت، قد ما چو کمان

تیر اقبال بر نشانه زدیم

ای، جانب ما زمانه کج نگریست

خاک در دیده زمانه زدیم

خاک در دیده زمانه زدیم

آی، کشتی عقل و وَهم بشکستیم

غوطه در بحر بیکرانه زدیم

ساغر از دور عارضش کردیم

باده خوردیم و باده خوردیم و این ترانه زدیم

که میِ عشق را، که میِ عشق را تویی ساقی