Memleketim

Memleketim, memleketim, memleketim

Ne kasketim kaldı senin ora işi

Ne yollarını taşımış ayakkabım

Son mintanın da sırtımda paralandı çoktan

Şile bezindendi

Sen şimdi saçımın akında

Enfarktında yüreğimin

Ve alnımın çizgilerindesin

Memleketim, memleketim, memleketim

Yine cisil cisil mi yağıyor yağmur uzun sokağın taşlarına?

Ganita'nın kayıklarında martılar gizliden gizliye öpüşüyorlar mı?

Deniz kokulu kentimi düşünüyorum Orhan Veli'nin İstanbul'una inat

Anıların şehrini düşünüyorum ayrılıkların ötesinde bir yerden

Taşbaşı'nın dar sokağından denize inen simitçinin ve

Hamsicinin sesi geliyor

Tavada cızır cızır öten tereyağının kokusuna

Meydanındaki limoncunun tablasına bir hoş olmuşum

Deniz kokulu kentimi düşünüyorum Orhan Veli'nin İstanbul'una inat

Varsın yağsın yağmur cisil cisil üstüne

Ellerin cebinde ya, yürüyorsun ya o şehrin sokaklarında

Yağmurdan sana ne?

Yürüyüp gitmeli limana

Oradan da mendireğe, ta ucuna kadar

Ve çökmeli bir taşın üstüne

Ama karayel patlamış, fırtına varmış

Dalgalar adam boyuna geliyorlarmış, ıslanıyormuşsun

Vakit de akşamlardan bir akşammış, sana ne?

Kalkanoğlu'nun pilavını, Mehmet Salih'in çayını

Bodos'un meyhanesini, Gülbahçe'nin dönerini

Ve pazar sabahlarının vazgeçilmez peynirlisini çekiyor canım

Deniz kokulu kentimi düşünüyorum Orhan Veli'nin İstanbul'una inat

Yeşilin bin tonunu koynunda barındıran

Yüce karlı dağların bile selam durduğu o güzelim şehre

İstanbul'un soğuk ve çirkin akşamlarından binlerce sevgi

Meydandan kalktık mıydı saate varmaz Hamsiköy'deyiz

Konakoğlu'nda oturur, baş başa sütlaç yeriz

Nara Burnu'ndan eser bir rüzgâr, olur içimiz tertemiz

Bu sene gidemiyorum, seneye birlikte gideriz