دو پرنده

دو تا پرنده هستیم

رو شاخه های غربت

نه اهل قصه گفتن

وای نه خوندن و نه صحبت

ما بس که نپریدیم

پریدن یادمون رفت

تو راه موندیم و دیگه رسیدن یادمون رفت

نه رفیقی نه سلامی نه کسی با یه پیامی

رو درختی تنها توی دشت و صحرا بی پناهیم

سر توی بال هم اما باز محتاج یه نگاهیم

پاک و معصوم بی گناهیم

خالی از حرف پر آهیم

دو تا پرنده هستیم

رو شاخه های غربت

نه اهل قصه گفتن

وای نه خوندن و نه صحبت

ما بس که نپریدیم پریدن یادمون رفت

تو راه موندیم و دیگه رسیدن یادمون رفت

ما بس که نپریدیم پریدن یادمون رفت

تو راه موندیم و دیگه رسیدن یادمون رفت