لعنتی‌های دوست‌داشتنی

چقدر حرف دارم واسه گفتنه

چقدر شعر دارم که آواز شه

چقدر قفل بستن رو مغزم

ببین که با دستای تو باید باز شه

چقدر عاشقی به من و شب میاد

چقدر فکر من سمت رویا بره

دلم جوری دیوونه بازی می خواد

که عقلم یه عمری به اغما بره

تو چشمای من زل بزن ابریم

یه رنگین کمون پشت این ابر هست

یه کم صبر کن، صبر کن، صبر کن

یه رنگین کمون پشت این صبر هست

به لب های من اسمتو پیج کن

اتاقم باید بوی نسرین بده

پیچک شو رو شونه هام تکیه کن

که حال تو حالمو تسکین بده

تو هم با منی شعرمو لب بزن

تو هر کوچه ای که به یاد منی

پر از خاطره بازی های توام

پر از لعنتی های دوست داشتنی

تو چشمای من زل بزن ابریم

یه رنگین کمون پشت این ابر هست

یه کم صبر کن، صبر کن، صبر کن

یه رنگین کمون پشت این صبر هست

تو چشمای من زل بزن ابریم

یه رنگین کمون پشت این ابر هست

یه کم صبر کن، صبر کن، صبر کن

یه رنگین کمون پشت این صبر هست