نمون کنار من

چشارو باز کرد تو سپیدی سحر

زمستون اون بیرون واسه خودش پادشاهی می کرد

کوچه پر برف تر و تازه بدون هیچ ردپا

شهر هنوزم غرق خواب نمی بینه اتفاق

سکوت نشونۀ بیداری رویاهاست

خماری تو تعبیر صداهاست

چقدر نه شنید وقتشه بگه آره

من از همه بریدم، استخاره کردم واسه فردا

خسته از بیخوابی شب قبل

حسابشو سوا کرد با خودش آروم آروم زیر لب

نقشه هاشو مرور کرد می دونست که غروب گذراس

مث جای بوسه رو لبشه

غرور به فناس، فروتنی نیس مثه ممد رضایت

یا هر دم شکایت

یه پله از تکامل طبیعته

انسان یه محکوم شناور تو حقیقته

سرنوشت یه تفنگ رو شقیقته

تو ذهنش جایی واسه ترس نبود

این همه تجربه مگه واسه درس نبود؟

پسرک فهمید وقت طلا مفته پول

واسه همین ترک کرد عادتا رو

درک کرد آدما رو سعی کرد که اوستا شه

فهمید که چه غلطه، قضاوتی که یه گوش داره

شاید یه سوراخ موش باشه

فهمید رفاقت و روابط و عقاید و

که باید قدر دونست تک تک دقایقو

یه سریا میان یه سری از یاد میرن

ولی باس قبول کرد تلخی حقایقو

کم بود واسه همه فهمید که

کمبود یه توجیه بی ثمره بی اثره

دل بستن به روتین و تسلیم اراده به زمان

که می برتت ته دره

نموند کنار من اشتباه کار من

باز دوباره واسه همه ابتکارو وا بدم

اتکا به حال من سرمای بهمن و

اعتمادی نیس به این برف تا بهار بعد

نمون کنار من بدون که حاضرم

با همه قاطی شم آخرشم خود من

زندگیمو بسازم با دستای خستم و

برقصه دنیام به نت ساز من

نموند کنار من اشتباه کار من

باز دوباره واسه همه ابتکارو وا بدم

اتکا به حال من سرمای بهمن و

اعتمادی نیس به این برف تا بهار بعد

نمون کنار من بدون که حاضرم

با همه قاطی شم آخرشم خود من

زندگیمو بسازم با دستای خستم و

برقصه دنیام به نت ساز من

زندگی یه بازیه بی برگشت

اونی که واسش همه کس بودم بی من رفت و

دلبست امروزم خوبه حالش

نموندم من کنارش عادت نمی کنم به این

لحظه ها باشه یادت، نبینی روزا می رن

ولی دلت خوشه تو به لحظه ها که میان و

می بینی که می میرن

می گذرن می شن مال گذشته

اینا کار سرنوشته؟ یا حسابش قاطی شده نمی دونم

دیگه مثه قناریا نمی خونم نمی دونم

که بمونم یا به کجاها برونم

می دونم که تا وقتی زندم با زندگی می سازم

تا وقتی جریان کلمه

تو سرمه یا حتی اون وقتا که می بازم یه هدفه

یه هدفه

پر تضاد، من یه آرامش بی قرارم

عاشق وطنم و اینور آب خوبه حالم

عاشق برفم و تابستون

خاطرات جای موش روی بالش بود کوله بارم

سنگین و حس می کنم پر وزنم

می دونم سنگین پروندم ولی پاک حساب

با کتابا رو عرشۀ کشتی رو امواج دریا و

طوفان به ساحلم سر زده شتاب

تا نجات به یه هدف عالی نه مالی

ناخدا کجای کاری بپا به یخا نمالی

یا واسه رسیدن به قله بری تلکابین

اینستا یا تلگرامی نشینی باز دست رو دست

صبحونه واسه من عصرونس

چونکه صب خونه می رسم و شب به شب

رگ به رگ، رپ تو من جوونه زد

کلی حرف داره کودک درون من

نموند کنار من اشتباه کار من

باز دوباره واسه همه ابتکارو وا بدم

اتکا به حال من سرمای بهمن و

اعتمادی نیس به این برف تا بهار بعد

نمون کنار من بدون که حاضرم

با همه قاطی شم آخرشم خود من

زندگیمو بسازم با دستای خستم و

برقصه دنیام به نت ساز من

نموند کنار من اشتباه کار من

باز دوباره واسه همه ابتکارو وا بدم

اتکا به حال من سرمای بهمن و

اعتمادی نیس به این برف تا بهار بعد

نمون کنار من بدون که حاضرم

با همه قاطی شم آخرشم خود من

زندگیمو بسازم با دستای خستم و

برقصه دنیام به نت ساز من

نمون کنار من

نمون کنار من

نمون کنار من

نمون کنار من