صدای پای امید

روز و هر جا هزارون گرسنه با چشمایی معصوم و پاک

دستای بی جون و رنجورشون ، می شن اسیر دستای خاک

می گیرن جنگ و بلا و مصیبت ، گریبون زندگی رو

هر جا که پا می ذارن ، تنها به جا می ذارن ، فقر و گرسنگی رو

اما ما می تونیم ، بازم برگردونیم

صدای پای امید رو تو کوچه ی غم

آره ، من و تو می دونیم ، که همیشه می تونیم

دستامونو اگه بدیم به دستای هم

اما ما می تونیم ، بازم برگردونیم

صدای پای امید رو تو کوچه ی غم

آره ، من و تو می دونیم ، که همیشه می تونیم

دستامونو اگه بدیم به دستای هم

مثل پرنده ای که می تونه ، توی روزهای سخت زمونه

خودشو بزنه به آب و آتیش ، تا به لونه غذا برسونه

می دونه گرسنه ای که بی جونه ، توی یه آشیون ویرونه

فرق بین زندگی و مرگه ، براش هر لحظه که می گذرونه

اما ما می تونیم ، بازم برگردونیم

صدای پای امید رو تو کوچه ی غم (صدای پای امید رو تو کوچه ی غم)

آره ، من و تو می دونیم ، که همیشه می تونیم

دستامونو اگه بدیم به دستای هم

اما ما می تونیم ، بازم برگردونیم

صدای پای امید رو تو کوچه ی غم

آره ، من و تو می دونیم ، که همیشه می تونیم

دستامونو اگه بدیم به دستای هم