غم هستی

با من از فردا نگو فردا رو هیچکس ندیده

قصه فردا رو دل از این و از اون شنیده

بیا که موجای اشکم واسه تو حرفا داره

غروبه باز مثل بارون دونه دونه میباره

باغ چشمون تو پاییز و زمستون نداره

گاهی صحرا وقتی دریا رو به یادم مییاره

بیا بیا که آشیون غمو ویرون کنی

بیا بیا که باز لبامو بوسه بارون کنی

اگه برگردی غمو تو سینه پنهوون میکنم، به خدا، به خدا

کوچه ها رو دوباره واست چراغون میکنم، به خدا، به خدا

بیا دستم رو بگیر به شهر رؤیاها ببر

میبینم باز رو لبات نشسته آواز سفر

بیا بیا که آشیون غمو ویرون کنی

بیا بیا که باز لبامو بوسه بارون کنی

بیا بیا که آشیون غمو ویرون کنی

بیا بیا که باز لبامو بوسه بارون کنی