لبریز

از حال بدی لبریزیم

عوض میشه هر دقیقه تصمیم

چندساله که تو خودم تبعیدم

توام اگه می‌خوای بری، برو از پیشم

ندارم چیزی واسه از دست دادن

به ته رسیده صبرم، بد رد دادم

درگیره قلبم با مغزم

رک بهت بگم حاجی، خستم واقعاً

میرم خونه فقط یه چی بریزم

مست شم، ساعت‌ها به یه جایی خیره میشم

دلم بره، مامان تنگ شده

متنفرم از خودم، براش نمی‌نویسم

فقط می‌خوام دور باشمو

چقدر بغضامو قورت دادمو

تنهایی سپری می‌کنم روز تا شبو

فقط پول دیگه خوب می‌کنه حالمو

میکنم پرت خودمو

از آدما ترد شدم

پرم از درد، پرم از شک

چشام از اشک پرننمیشم دیگه قاطی مردم

زمانم میشه با خوابیدن پر

وصل شده به مو اعصابم

تو لحظه می‌گیره یهو آتیشم، گر

شده ریشام بلند

افسردم، پره ته سیگار دورم

نمی‌دونم می‌خوام چیکار کنم

حتی دلیلی ندارم واسه بیدار شدن دیگه

می‌شینم تو ماشین مست

بد نبوده هیچ‌وقت حالم تا این حد

روزام از شب تاریک‌تر

می‌زنم با یه ماژیک رو روزای تاریخ خط

زندگی کرده ازم یه بی‌اعصاب درست

منم و کلی سؤال بی‌جواب جلوم

هرچی عشق داشتم خرج دیگران شد و

خودم تو تنهاییم شدم بی‌پناه بزرگ

میکنم پرت خودمو

از آدما ترد شدم

پرم از درد، پرم از شک

چشام از اشک پرن

نمیاد دیگه نفسم در

می‌ترکه سرم از درد

هر شب می‌زنم زیر همه پلنامو

فرداش میرم سراغش باز از اولمنم و بلاتکلیفی

ازم نپرس چرا درگیری

عصبیم می‌کنه باشه پیشم هر چیزی

ندیدم هیچ‌وقت از یه خوشی تصویری

خیابونو میشه تنهایی متر

زندگی دیگه هیچ معنایی نمی‌ده بهم

هر کاری دارم موکول به فردا میشه

یه دیوونه که چندباری به خودکشی فکر

میرم یه روز بی‌خبر یهو

زندگی میره بی‌رمق جلو

می‌زنم به دریا بی‌هدف دلو

برو که نمی‌رسه چیزی ازم به تو

میکنم پرت خودمو

از آدما ترد شدم

پرم از درد، پرم از شک

چشام از اشک پرن