گلِ همیشه‌بهار

دونه های برف روی گونه هات خونه می کنن دوباره

باز زمستونه و دل نگرونه طاقت دوری تو نداره

ابرای سیاه بین خونه ها دیوار سفید میزارن

از دل تنگم و گل قشنگم انگاری خبر ندارن

برف ها رو آب کن بیا

سرما رو خواب کن بیا

تو بار انتظار و بزن خراب کن بیا

خودت خبر نداری

ماه شب های تاری

تو صدتا فصل سرما گل همیشه بهاری

خورشید عشق ما تو آسمون میتابه

دیو سپید عاقبتش چشمه ی آبه

فصل قشنگ قصه مون تو سبزه زاره

اونجا که هر عاشقی مهمونه بهاره

بیا همدم این قلب دیونه ی من باش

بیا قشنگترین گل تو گلخونه ی من باش

بیا که فصل عشق و تو آسمون بسازیم

بیا که با بهارون دلامونو ببازیم

برف ها رو آب کن بیا

سرما رو خواب کن بیا

تو بار انتظار و بزن خراب کن بیا

خودت خبر نداری

ماه شب های تاری

تو صدتا فصل سرما گل همیشه بهاری

گل همیشه بهاری

گل همیشه بهاری

گل همیشه بهاری