برای دشمن

صدامو داری از تو کف شهر

اونجا که همه توی تَنِشن

اونجا که وقاحته تن شرم

سایه ها جمع میشن ته شب

میشمرن تازه دخل و خرجو

اگه گرگ و لاشخوری که راتو کج کن

قوی ترن اینجا قانونا از آدما

تو ندیدی اصن حاجی این سطح گنگو

کلافه ست اینجا زمان از ساعت

یه ما اینجا اعتمادو امانت دادن

باس یاد بگیری اینجا به عادت دادن

اینجا قربونیان فقط که عادت دارن

نداریم اینجا غریب و خودی

نباس کاری کنی قد تو نیست

چه دل دادی به من چه نم گُمی

همین الان تو سناریومی

نور کم، توتون گرم

پیکو سنگ، اهل فن

یه گوشه لم، موزیک نرم

این جونور بوده یه موقع من

نور کم، توتون گرم

پیکو سنگ، اهل فن

یه گوشه لم، موزیک نرم

این جونور بوده یه موقع من

هم جرم میتونی پیش من بشینی بی صدا

تعجب میکنی اگه که بدونی پیره راهم

تک خور نبودم، نبوده دور تو مثل ما

تعصب میسازه ازت یه ترسو یه کینه دار

اینا امید داشتن با اونا میبستم

اما هیولاها هم مگه از هیولا میترسن

گلم هنوز اینجا سایه هان از من

این گاوا رو نبین که با قصابا میرقصن

من خودم دستم تو کثافته تا ته

اما نمیکنم سرمو تو آخور یه نادخ

وسط دروغگوها صداقته راحت

منم راحت طلبم، گشاده ماتحت

نور کم، توتون گرم

پیکو سنگ، اهل فن

یه گوشه لم، موزیک نرم

این جونور بوده یه موقع من

نور کم، توتون گرم

پیکو سنگ، اهل فن

یه گوشه لم، موزیک نرم

این جونور بوده یه موقع من

برای پرواز بلند باس

رو بوم بره نقشی که دلم خواست

چشامو بستم و دلم باز

پس نرخ هر قطره م یه دریاست

طعمه ست برا شاه یه سرباز

بعد خود شاه عنتره تاج و الماس

سیاست پردۀ جلو اقتصاد

جا حرف حق نمیدن یه سطل ماست

کنایه میزنم به خودم گهگاه

که چطوری من وسط این لجن سرپام

روحم قد کشید و تنم سرحال

خدا رو شکر ولی چقدر تنهام

از اوضاع زندگیم میشه معلوم

که زدم گاز به این سیب ممنوعه ش

اما من یه خصلت هست توم

نه تیزه نه نیشه نه گِرده دندونم