فقط ده سالته

فقط ده سالته اما تو چشمات

نشونی از هوای بچگی نیست

به غیر از غم به جز فقر و نداری

توی دنیای تو هرچی بگی نیست

فقط ده سالته اما همیشه

یه کوه از جنس بغضو درد بودی

یه خونه تکیه کرده روی شونت

تموم بچگی تو مرد بودی

زمستونه هوا ابری و سرده

ببخش از این که بی سقفه اتاقت

ببخش از این که اون قدر خسته ای و

یه کارتن دولایه ست تخت خوابت

نترس از عابرای بی تفاوت

از این که مهربونی نقض میشه

تا همه گلهاتو نفروشی

تو این شهر هیچ چراغی سبز نمیشه

کنار همکلاسیت کِی میشینی؟

قراره کِی جای خالیت پر شه؟

واسه درمون قلب مادرت کی

قراره قلک آبیت پر شه؟

میخندی خواهرت آروم باشه

با این که توی اوج اضطرابی

واسه پر کردن سفره خالی

عادت کردی شبا گشنه بخوابی

زمستونه هوا ابری و سرده

ببخش از این که بی سقفه اتاقت

ببخش از این که اون قدر خسته ای و

یه کارتن دولایه ست تخت خوابت

نترس از عابرای بی تفاوت

از این که مهربونی نقض میشه

تا همه گلهاتو نفروشی

تو این شهر هیچ چراغی سبز نمیشه

لا لا لا