ترانهٔ محلی

باز آمدم از راه سفر، یکبار دگر در خونه تو

گل داده باز گلخونه دل، از بوی تو و دردونه تو

سر می نهد این خانه به دوش، شادان و خموش بر شونه تو

پر میکند از باده شوق، چشمون خود و پیمونه تو

باز امشب این دیوونه دل، بر بام و در سر میزنه

غم اومده تا پشت در، باز حلقه بر در میزنه

یاد تو و دوری تو، آتش به جونم میزنه

من میروم اما دلم، در سینه پر پر میزنه

سرد و غمین میخونه، این ویرونه دل

باز امشب این دیونه دل، بر بام و در سر میزنه

باز آمدم از راه سفر، یکبار دگر در خونه تو

گل داده باز گلخونه دل، از بوی تو و دردونه تو

سر می نهد این خانه به دوش، شادان و خموش بر شونه تو

پر میکند از باده شوق، چشمون خود و پیمونه تو

باز امشب این دیوونه دل، بر بام و در سر میزنه

غم اومده تا پشت در، باز حلقه بر در میزنه

یاد تو و دوری تو، آتش به جونم میزنه

من میروم اما دلم، در سینه پر پر میزنه

باز امشب این دیونه دل