بهار دلکش

بهار دلکش رسید و دل به جا نباشد

از آن که دلبر دمی به فکر ما نباشد

در این بهار ای صنم بیا و آشتی کن

که جنگ و کین با من حزین روا نباشد

صبحدم بلبل، بر درخت گل، خدا، به خنده میگفت

نازنینان را، مه جبینان را، خدا، وفا نباشد

وفا نباشد

(بهار دلکش)

(بهار دلکش)

صبحدم بلبل، بر درخت گل، خدا، به خنده میگفت

نازنینان را، مه جبینان را، خدا، وفا نباشد

وفا نباشد

(بهار دلکش رسید و دل به جا نباشد)

بهار دلکش رسید و دل به جا نباشد