کوچ

بیا بشین جلوم بشه پدید

به من نگا بکن مث قدیم

صدای پای تو سکوت ترین

یه سایه از منه کسوفمی

از هر نتیجه هر اشکالم

از هر غریبه هر انکارم

سپردمت به سمتی که بی رحمی گناهه

تمومه دیگه کارت با من

من عاشقی رو یادت دادم

شاید یه روز رسیدم به شروعی دوباره

من کوچ کردم با پای پیاده

تا فلسفه ی پشت

چشای سیاهت

عبور کردم با جفت پای پیاده

به جایی که جای خون ستاره میباره

رد میشن از جلوم به هر طرف

نپرس ازم چرا شدم تلف

جواب آخرو زدم غلط

موندش ازم یه پاره سنگ فقط

ای دست نوشته ام زندانم

من صد فرشته صد شيطانم

سپردمت به سمتی که بی رحمی گناهه

ای سر صدای راه دورم

ای برف لای تابستونم

شاید یه روز رسیدم به شروعی دوباره

من کوچ کردم با پای پیاده

تا فلسفه ی پشت لبای سیاهت

عبور کردم تا دیگه درنیاره

هیچکی با غرورش

گریتو دوباره

من کوچ کردم با پای پیاده

تا فلسفه ی پشت

چشای سیاهت

عبور کردم با جفت پای پیاده

به جایی که جای خون ستاره میباره