آواره

چه دوره و زمونه ای، همه میگن دیوونه ای

هرچی میخوان بذار بگن، اینم شده بهونه ای

روز رسیدنم به تو آخر این کنایه هاست

ابریم و آفتاب تو آشتی نور و سایه هاست

من توی دنیای دیگه آواره یاد توام

میون زنجیر سکوت هم بغض فریاد توام

غصه نخور که من برات دنیا رو بر هم میزنم

میام رو بوم آسمون از عشق تو دم میزنم

هرچی به جز خیال تو دیگه فراموش میکنم

حتی اگه توهمه بگو که من گوش میکنم

چه دوره و زمونه ای، همه میگن دیوونه ای

هرچی میخوان بذار بگن، اینم شده بهونه ای

روز رسیدنم به تو آخر این کنایه هاست

ابریم و آفتاب تو آشتی نور و سایه هاست

ماهو رو طاقچه میذارم تا خودتو نگاه کنی

پنبه ابرو می زنم تا گریه رو رها کنی

ستاره ها رو میارم تا شبت آفتابی بشه

آفتاب شهرو می برم تا کوچه مهتابی بشه

چه دوره و زمونه ای، همه میگن دیوونه ای

هرچی میخوان بذار بگن، اینم شده بهونه ای

روز رسیدنم به تو آخر این کنایه هاست

ابریم و آفتاب تو آشتی نور و سایه هاست

ماهو رو طاقچه میذارم تا خودتو نگاه کنی

پنبه ابرو می زنم تا گریه رو رها کنی

ستاره ها رو میارم تا شبت آفتابی بشه

آفتاب شهرو می برم تا کوچه مهتابی بشه

چه دوره و زمونه ای، همه میگن دیوونه ای

هرچی میخوان بذار بگن، بذار بگن دیوونه ای

روز رسیدنم به تو آخر این کنایه هاست

ابریم و آفتاب تو آشتی نور و سایه هاست

چه دوره و زمونه ای، همه میگن دیوونه ای

هرچی میخوان بذار بگن، بذار بگن دیوونه ای

روز رسیدنم به تو آخر این کنایه هاست

ابریم و آفتاب تو آشتی نور و سایه هاست