ویتامین ۳۰

زندگیا شده دیگه بس که بیخودی/ همه با خیالِ باز چش بسته میدوییم

نمیدونیم کیه وقتش کدوم لحظه میبُریم/ ولی بس بس بس نمیکنیم

چون نسل بعدِ ۵۰ ایم/ همه لبه پرتگاهیم

نسل بعدِ ۵۰ ایم، همه لبه پرتگاهیم

نسل بعد ۵۰ایم دیگه همه رد دادیم

اون از اول تو بازی بوده نه رو نیمکت (نه)/ فقط می زد همرو می پپرید تیم بعد (بعد)

اونو لگدی می کرد می زد به این چَک / دادا کارت نمی رسید حتی به نیم فصل (پَ)

مث خودش تاحالا ندیده بود/ خوشحال بالا پریده بود

دلش خوش به ۴ تا رفیق خوب/ گول میزد با خارا غریبه بود

کلِ شهرو جر بده با ۱۰ ریشتر زلزله/ تو ول بده حرفاش آب نمک و قرقره،

تا خرخره بعضیام که لفظ میان زر زر/ پادشاه نبود ولی داشت یه پا سلسله

به خودش گفت ابدی باش/ بگن واقعی نه از این بدلیاش

چیزی که موندنی نیست نمون الکی پاش/ چون هر چی زیادی خوب بود یه کلکی داشت

زندگیا شده دیگه بس که بیخودی/ همه به طرف نور اون دور چش بسته میدوییم

نمیدونیم کیه وقتش کدوم لحظه می بریم/ ولی بس بس بس نمیکنیم

چون اینجا ماله ماست ماها امید داریم/ اینجا ماله ماست ماها امید داریم

اینجا جای ماست ماها امیدواریم نگو نه اینجا واس ماس و همه دیدن

زندگی فیلمی شد رفتیم تو مستند/ اون لابه لا دوستم، سنگین شد دشمنم

انقد که رقیب ندیدیم آخر به رفیق پریدیم/ حرکت ته مریضی تو این دنیای عجیب غریبی که

هیچیو نمی تونی پیش بینی کنی/ ریسکیو نمی تونی پیشگیری کنی

خطو میزنی ویسکی میخوری / ماتت ببرم کیش میشی فوری

ولی کسی میره راه دور/ که نره زیر بار زور

جیغ و داد و بعد کینه های توم/ ولی بازم اینه آرزوم

که آینده عادی نباشه/ اهدافم مادی نباشه

جی جی از اون بازیگراشه/ زندگیمون باس سینما شه

انگار دیگه هوشه کافی نی/ کسی دنبال موشکافی نی

به ما نچسبون زاخار این دهه ۷۰،رو دوش ما که نی

زندگیا شده دیگه بس که بیخودی/ همه به طرف نور اون دور چش بسته میدوییم

نمیدونیم کیه وقتش کدوم لحظه می بریم/ ولی بس بس بس نمیکنیم

چون اینجا ماله ماست ماها امید داریم/ اینجا ماله ماست ماها امید داریم

اینجا جای ماست ماها امیدواریم نگو نه اینجا واس ماس و همه دیدن

برنامههامون نه اینکه فوری/ همینطوریه هرکدوم آره ردیف اُریبه

رقیق شد خون و غلیظ شد ریه تمیز کن دیگه

نه دایی ماها اوورت میریم برنامه های رقیب دُنگیه

بزن بپاش بگن نگاش کن/ یه دنده باش/تا گیربکساشون بگنده داش

که بچه لاشخورن/ پی سوژن یه خنده لاش کنن

آره اصن اینجوری شاید بهتره / هرچی که زوریه باید بپره

خرج خودت کن مقرون به صرفست/ فردا رو بده بره زمونه لحظست

هر تزی بیای همونه سر فصل/ برا ماها اصطلاحی نیست

با ارزشیم بی مصرفیم اسکناس خیس/ نیستیم توی حسو فاز پیس

رفتیم دیگه مثکه واسه ریسک/ پس میریم جلو محکم و قوی

تا که فتح کنیم قله رو سری/ آره ما اینیم رستمو حریفیم

مگه میشه دسمزدرو نگیریم،

زندگیا شده دیگه بس که بیخودی/ همه به طرف نور اون دور چش بسته میدوییم

نمیدونیم کیه وقتش کدوم لحظه می بریم/ ولی بس بس بس نمیکنیم

چون اینجا ماله ماست ماها امید داریم/ اینجا ماله ماست ماها امید داریم

اینجا جای ماست ماها امیدواریم نگو نه اینجا واس ماس و همه دیدن

چون اینجا ماله ماست ماها امید داریم/ اینجا ماله ماست ماها امید داریم

اینجا جای ماست ماها امیدواریم نگو نه اینجا برا ماس و همه دیدن