شب‌های بعد از تو (نسخهٔ آهسته)

(لعنت، لعنت به شب های بعد از تو)

لعنت به شب های بعد از تو

به دردی که ماند از تو

به دادم نمیرسی

رفتی، آواره شد خانه

ماندم غریبانه

لعنت به بی کسی

قلب من این چنین آسان نمی لرزید

عشقت اما به غم هایش نمی ارزید

دنیا را بردی همراهت به نابودی

دنیا غم شد، مگر تو چند نفر بودی؟

من همانم که دل از دنیا بریدم

با غمت آتش به باران می کشیدم

هر چه خواستی خواستم، عشقی ندیدم

خاطراتم را چرا یادت نمانده؟

غصه ها من را به پایانم رسانده

بی وفا مهر و وفا یادت نمانده

قلب من این چنین آسان نمی لرزید

عشقت اما به غم هایش نمی ارزید

دنیا را بردی همراهت به نابودی

دنیا غم شد، مگر تو چند نفر بودی؟