بدبین

روز به روز افسرده‌تر می‌شم

از همه آدما ترسیدم

شک دارم به هرکی هست پیشم

مُرده اون آدم قبلی من

به همه بدبینم

یه روز، می‌ذارم می‌رم

آخه، اینجا هرکی فکر خویشه

تبرا رو می‌زنن از عمد به ریشه

هیچکی جلو دارشون نیس

اینا خدا رو هم نیستن بنده دیگه

همه فکر منفعت، رنگ عوض

می‌کنن چوب لای چرخ، از هرطرف

حس می‌کنن از تو سرترن

همه رفتن تو نقش فقط

صد دفعم، خوبی کنی بدترن اَ قبل

اوضاع بدجوری، اینجا مسخرس

خیلی‌وقتا منم از کوره در رفتم

حتی با خودم لج‌ کردم

دیگه رسید به لب صبرم!

بگو آخه اینجا کی منو درکم کرد؟

همه به وقتش در رفتن

کسی نموند پیشم اصلا

آخه تو این زمونه یه آدمه خوب کو؟

نمی‌بیننت تا نباشه سود توت

نگاه نکن از یه نمای دور

ازین نزدیک اینا حواس‌شون

به من و ‌تو نیس اصلا

خیلی وقته که بریدم من

میرم یه جایی که هیچ‌کس سمتم

نیاد یادم چی دیدم، نه[همخوان]

همه فکر منفعت، رنگ عوض

می‌کنن چوب لای چرخ، از هرطرف

حس می‌کنن از تو سرترن

همه رفتن تو نقش فقط

صد دفعم، خوبی کنی بدترن اَ قبل

اوضاع بدجوری، اینجا مسخرس