زخمه

خشکِ خشکم ، کمکم کن ، سر پیری به جوونه برسم

صورتی باش ، حسابی که به لب ، بی چک و چونه برسم

سرکشی های من عمری است که سر توی گریبان دارد

باش با من ، تو که پایی ، بغلم کن که به خونه برسم

بوده ام قافل از این تخت ، که در نیمه نصیب من شد

کرده ام صرف خیالی ، به خیالی ، که به گونه برسم

زخم ها خورده ام از دوست ، که نزدیک ترین دشمن بود

آستینم پُر مار است ، کمک کن ، که به پونه برسم

خشکِ خشکم ، کمکم کن ، سر پیری به جوونه برسم

صورتی باش ، حسابی که به لب ، بی چک و چونه برسم

تابلویی شده ام ، رنگ پریده ، اگر امکان دارد

لااقل سعی کنیم رنگ ببرد ، تا به بتونه برسم

بوده ام غافل از این تخت ، که در نیمه نصیب من شد

کرده ام صرف خیالی ، به خیالی ، که به گونه برسم

زخم ها خورده ام از دوست ، که نزدیک ترین دشمن بود

آستینم پُر مار است ، کمک کن که به پونه برسم