گلِ امید

دلبری کار چشماته

شرارهٔ سینه‌ها

دل‌شکسته

ترک خوردی

بی‌درخوردی

ملک خدام

شاهِ مضطر

غبار ماتم تو

ماه آسمون عاشقی

با ظلم راه نیومدی

تو سکوت شب

فصلِ خزان

رودِ جاری

صبح و ظهر و شام

تشنه‌ام ساقی

خانهٔ غم

حالِ ما

ای شهدِ شیرینِ عاشقی

چشم کسی نشد

خلقتِ ماسوا

مولای بی‌زهرا

به تو شدم شبیه

همه می‌گن گریه نکن

دور از جون

خسته و منتظرم

۹ سال

روزی که

بله من

بریز آبِ روان

دل دادن گناه نیست

وقتی نبود صحبتِ ما

خبر آمد

ناخون دارم

زِ لبت

بنشین حسین جانم

گلِ ریاض

بی‌تابِ بی‌تابم

شب از صبحِ محشر

دیدی جدایی از راه اومد؟

بین سجده است صاحب قبله

ترک خوردی

رفتی ندیدی

خبر آمد

مَد – اجرای زنده

قالبِ روحانیت

چشم‌انتظارانِ فراوان

حسین، لبخند به لب – اجرای زنده

چرا روی خاکی

خسته‌ام، علی‌جان

واحد - اجرای زنده

پردهٔ خیمه را کنار زد

ای به همه لهجه و زبان، ثنا قربان

چه غم از ورطهٔ طوفانی ما

خسته شدم

حلقهٔ عشق

خسته‌ام علی‌جان

گلاب سرخ

راهِ فرات رو مون بسته

انگار که چشمان تو را