کوه‌های بلند

دست میکشی

روی صورتت

فکر میکنی دوباره میتونی

و نگاه میکنی

با چشم هایی که مال تو نیست

و دست هایی که دست تو نیست

و میخندی

و لب های تو نیست

و حرف هایی که در سکوت

بلند و بلند و بلندتر میشه

و من دیگه نیستم

من تمام حرف های آخر توئم

و بعد نگاه میکنی

به بیرون

به کوه های بلند

که ساکت و آروم

ایستادن و نگاه میکنند

به من به تو به یاد

روزهای رفته

تمام شب هایی

که احساس میکنی

این لحظه لحظه آخره

کاش یکی بهم بگه

آخرین لحظه

چه حسیه

کاش میفهمیدی

این آخرین باره

که میتونم

و بعد نگاه میکنی

به بیرون

به کوه های بلند

که ساکت و آروم

ایستادن و نگاه میکنند

به من به تو به یاد

روزهای رفته

و بعد نگاه میکنی

به بیرون

به کوه های بلند

که ساکت و آروم

ایستادن و نگاه میکنند

به من به تو به یاد

روزهای رفته

به من به تو

که ساکت و آروم

ایستادن و نگاه میکنن

به من به تو به یاد

روزهای رفته