تصنیف با من

پریشان کن سر زلف سیاهت، شانه اش با من

پریشان کن سر زلف سیاهت، شانه اش با من

سیه زنجیر گیسو باز کن، باز کن، دیوانه اش با من

که می گوید؟

که می گوید، که مِی نتوان زدن

بی جام و پیمانه؟

که می گوید؟

که می گوید، که مِی نتوان زدن

بی جام و پیمانه؟

شراب از لعل گلگونت بده

پیمانه اش با من

شراب از لعل گلگونت بده

پیمانه اش با من

ز سوز عشق لیلی در جهان، مجنون شد افسانه

ز سوز عشق لیلی در جهان، مجنون شد افسانه

تو مجنونم بکن از عشق خود، افسانه اش با من

بگفتم صید كردی مرغ دل

بگفتم صید كردی مرغ دل، نیكو نگهدارش

سر زلفش نشانم داد و گفتا، لانه اش با من

ز ترک مِی اگر رنجید از من پیر میخانه

ز ترک مِی اگر رنجید از من پیر میخانه

نمودم توبه زین پس

نمودم توبه زین پس، رونق میخانه اش با من

پریشان کن سر زلف سیاهت، شانه اش با من

پریشان کن سر زلف سیاهت، شانه اش با من

سیه زنجیر گیسو باز کن، باز کن، دیوانه اش با من