رضوی

پا بر سر درویشان از کبر منه یارا

پا بر سر درویشان از کبر منه یارا

در طشت فنا روزی بی تیغ سرت افتد

اکنون من بیچاره در دست تو چون مومم ای دوست

اکنون من بیچاره در دست تو چون مومم

بیچاره تو گر روزی مردی به سرت افتد

گفتی شکری بخشم عطار سبک دل را

گفتی شکری بخشم عطار سبک دل را

آن بر تو گران افتد آن بر تو گران افتد

رای دگرت افتد