سایه

هایده همیشه هایده

این نوار در فقدان و نبود هایده

به همت دوستان و دوستداران این بانوی بلند آوازه موسیقی ایران

تهیه شده است

نوازندگان محمد حیدری سنتور

پیمان وصال ویولن

علی توللی ضرب

اشعار متن از حافظ

رهی معیری

هوشنگ ابتهاج

با گویندگی پروین صادقی

حجاب چهره جان می شود غبار تنم

خوشا دمی که از آن چهره پرده برفکنم

چنین قفس نه سزای چو من خوش اَلحانیست

رَوَم به گلشن رضوان، که مرغ آن چمنم

عیان نشد که چرا آمدم، کجا بودم

دریغ و درد که غافل ز کار خویشتنم

دوش تا آتش می از دل پیمانه دمید

نیم شب، صبح جهان تاب ز میخانه دمید

جلوه ها کردم و نشناخت مرا اهل دلی

جلوه ها کردم و نشناخت مرا اهل دلی

منم آن سوسن وحشی، که به ویرانه دمید

باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش

بر جفای خار هجران صبر بلبل بایدش

ای دل اندر بند زلفش از پریشانی مَنال

مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش