ایران (اجرای زنده)

سیاوش نی ام، نَز پریزادگان

از ایرانم از شهر آزادگان

که ایران بهشت است یا بوستان

همی بوی مشک آید از دوستان

سپندارمذ پاسبان تو باد

ز خرداد، روشن روان تو باد

هنر نزد ایرانیان است و بس

ندارند شیر ژیان را به کس

دریغ است ایران که ویران شود

کنام پلنگان و شیران شود

چو ایران نباشد، تن من مباد

بدین بوم و بر، زنده یک تن مباد

همه سر به سر، تن کشتن دهیم

از آن به که کشور، به دشمن دهیم

چو ایران نباشد، تن من مباد

بدین بوم و بر، زنده یک تن مباد

سیاوش نی ام، نَز پریزادگان

از ایرانم از شهر آزادگان

که ایران بهشت است یا بوستان

همی بوی مشک آید از دوستان

سپندارمذ پاسبان تو باد

ز خرداد، روشن روان تو باد

هنر نزد ایرانیان است و بس

ندارند شیر ژیان را به کس

دریغ است ایران که ویران شود

کنام پلنگان و شیران شود

چو ایران نباشد، تن من مباد

بدین بوم و بر، زنده یک تن مباد

همه سر به سر، تن کشتن دهیم

از آن به که کشور، به دشمن دهیم

چو ایران نباشد، تن من مباد

بدین بوم و بر، زنده یک تن مباد