دن‌دن

کاملی یا که نه؟

رشته کلام نازکه مثِ نخ

تعارفِ دو به شک

رو زیاد، لاشخوره یا که نه؟

تصادفِ شانسیه؟

یاد گرفته صاف بره یا که کج؟

خواب موند یا بیدار؟

تنبله، لاک پشت یا بیکار؟

آبرو، ریزیه یا که نه؟

مغز پُره، اوستاس یا که نه؟

تمدیده، وقت داره انگار

تاریخش گذشته س مال قَبله

بچه س یا یه مَرد؟ بزرگ شده

گذشت کرد یا که نه؟

حرفشو، قورت داد این بار

بحث نکرد، گوش میده تکرار

سردرد معلومه

چسب زدم شکسته س معلومه؟

رد شم اَ بغل، سخت شده

بجنگم خود تهش

خشم تومه، تابلوئه مگه نه؟

سعی میکنم آسونه اگه نه

داد میزنم، وحشیه مگه نه؟

شنیدن، کف میزنن، همه نه

خواب دیدم، کابوسِ شبِ من

ساختمش، داغونه مگه نه؟

کشتمش، وارونه سر و ته

کشتنش، عادیه مگه نه؟

بُردمش، داشتم مگه نه؟

خوردنش، باختم مگه نه؟

انگار، کافیه یک بار

صد دفعه تا ۱۰۰ میرم کمِ کم

بزن دستو امشب

این شب آخره

سانس بعد شروع شد

کی این دفعه داوره؟

شاهکاره این اجرا

منتظرن اینجا

چشا رو خوب باز کن

چون تو یه قسمته، یک جا

کی از اول همه کاره بود ها؟

یه بچه معمولی ساده بود تا

شروع کرد اَ اتاق توی خونه

بعد فتح کرد قله ها رو دونه دونه

کی از اولش با خایه بود؟ من

جنگیدن با ریسکو پایه بود؟ من

کی پاشده هردفعه خورده زمین

هردفعه مالیده سرش به سنگ

کی از اولش یه لاشی بود؟ تو

کی از اول حرومزاده بود؟ تو

کی همیشه اهل ناله بود؟ تو

از ناچاری الکی فحش میده گوه

شادی من برا تو بود عزا

حاشیه دنبال مو تو غذا

چاقال تو باید بِم درس بدی پس

ما نمیدیم دست

دیگه نداریم بحثی

کاربلد، حرفه ای

خاکی و واقعی

اهل حال، اهل دل

معرکه اصل جنس

مردونه، مستقل

صدا بمب، منفجر

جادویی، کیمیا، معجزه

دارم توم حس عجیب

بد و بیراه برام غذای جیب

رو صحنه میتونم من بالا بیارم

برام هنوز میزنن جیغ

بزن دستو امشب

این شب آخره

سانس بعد شروع شد

کی این دفعه داوره؟

شاهکاره این اجرا

منتظرن اینجا

چشارو خوب باز کن

چون تو یه قسمته، یک جا

قبل مرگ، انتخاب میکنم

برا خودم یه سنگ قبر

مرگ من، وقتیه که

نه اهل صلح باشم

نه اهل جنگ