مولانا

پیر من و مراد من

درد من و دوای من

فاش بگفتم این سخن

شمس من و خدای من (مولانا)

برق اگر هزار سال

چرخ زند به شرق و غرب

از تو نشان کی اورد

شمس من و خدای من

من پیر فنا بودم جوانم کردی

من مرده بودم ز زندگانم کردی

من پیر فنا بودم جوانم کردی

من مرده بودم ز زندگانم کردی مولانا

محو شدم به پیش تو

تا که اثر نماند از

شرط عجب چنین بود

شمس من و خدای من(یا مولا)

مات شدم ز عشق تو

زان ک شه دو عالمی

تا تو مرا نظر کنی

شمس من و خدای من

من پیر فنا بودم جوانم کردی

من مرده بودم ز زندگانم کردی

من پیر فنا بودم جوانم کردی

من مرده بودم ز زندگانم کردی