گل‌های تازه شماره ۱۱۰

شاهدان نیست که مویی و میانی دارد

شاهدان نیست که مویی و میانی دارد

بنده ی طلعت آن باش که آنی دارد

بنده ی طلعت آن باش که آنی دارد

چشمه ی چشم مرا ای گل خندان دریا

چشمه ی چشم مرا ای گل خندان دریا

که به امید تو خوش آب روانی دارم

که به امید تو خوش آب روانی دارم

مرغ زیرک نشود در چمنش نشود

مرغ زیرک نشود در چمنش نشود

خداهی دارم در ره عشق نشد کس

به یقین محرم Iran

هر کسی بر عصب پر گماهی دارد

دل نشین شد سخنم تا تو قبولش کردی

آری آری سخن عشق نشانی دارم

با خرابات نشینان ذکر آمد ملا

با خرابات نشینان ذکر آمد ملا

هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد

هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد

مدعی گو برو و نکته به hope ما بروش

چون که ما نیز زبانی و بیانی دارم

شاهدا نیست که مویی و میانی دارد

بنده طلعت آن باش که آنی دارد

چشمه چشم مرا ای گل خندان دریاب

که به امید تو خوش آب روانی دارد

چشم مرا

ای گل خندان دریا

که به امید تو

که به امید تو

خش آب روانی دارد آخ جان

دلنشین شد سخنم تا تو

دلنشین شد سخنم تا تو

قبولش کردی جان

آری آری سخن عشق

آری آری سخن عشق

نشانی دارد جان

در ره عشق نشد کسب یقین محرم راز

هر کسی بر حسب فکر گمانی دارد گخنام

یا محبوب من

مرغ زیرک نشود در چمنش نغم سرای

هر بهاری که به دنبال خزانی دارد

دلنشین شد سخنم تا تو قبولش کردی

آری آری سخن عشق نشانی دارد

شهیدان نیز که مویی و میانی دارد

شهیدان نیز که مویی و میانی دارد

بنده طلعت آن باش که آنی دارد

بنده طلعت آن باش که آنی دارد

چشمه ی چشم مرا ای گل handan دریا

چشمه ی چشم مرا ای گل handan دریا

روانی دارم که به امید تو خوش

آب روانی دارم

مرغ زیرک نشود در چمنش

نغمه سار و پرواری

که به دنبال هوانی دارم

در ره عشق نشد کس به یقین محرم راه

هر کسی بر اسب فهم گمانی دارد

دل نشین شد سخنم تا تو قبولش کردی

آری آری تو همه عشق نشانی دارم

با خرابات نشینان ذکر و مات ملا

با خرابات نشینان ذکر و مات ملا

هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد

هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد

مدعی گو برو و نکته به ها به ما فروش

کل که مانی زبانی و بیانی دارم