زبانم را نمی‌فهمی

زبانم را نمی فهمی

تو خطم را نمی خوانی

چنان بیگانه ای حتی

که نامم را نمی دانی

تو آنقدر گیج و گنگی

در پلیدی های این غربت

که بیداری و قلب عاشق ما را نمی بینی

دل تو رفته در خواب و

خیالت مست این رویا

سراسیمه رهایی در پی

پس کوچه های سرد این دنیا

نگاه خسته ی ما را نمی بینی

شتاب ثانیه ها را نمی بینی

امید و آرزوهای ز هم بگسسته ی

فردای دنیا را نمی بینی، نمی بینی

من از بیگانگی های عجیب و

پوچ این ملت ندارم انتظاری

از این ماتم که همچون من تو هم

غربت نشینی و زبانم را نمی فهمی

چنان بیگانه ای حتی

که نامم را نمی دانی، نمی دانی

نگاه خسته ی ما را نمی بینی

شتاب ثانیه ها را نمی بینی

امید و آرزوهای ز هم بگسسته ی

فردای دنیا را نمی بینی، نمی بینی

من از بیگانگی های عجیب و

پوچ این ملت ندارم انتظاری

از این ماتم که همچون من تو هم

غربت نشینی و زبانم را نمی فهمی

چنان بیگانه ای حتی

که نامم را نمی دانی، نمی دانی