پری قصه‌ها

چراغ فانوسی

توی قایق شکسته

پولکای یه پری که مبهوت نشسته

خشم موجا، اونو از اعماق دریا

توی طوفان شبانه، آوردن به ساحل ما

ای پری قصه ها!

اینجا آمدی چرا؟

کجاست تاج سفیدت؟

گلوبند مرواریدت؟

قلعهٔ صدفیت کو؟

گنج جواهراتت؟

چرا خط خورده روی پولکای سیاهت؟

بیا تا با من

بریم به دریا

خودتو بسپار

به دست موجا

صدفی زیبا

از ساحل برچین

که بمونه برامون، یادگاری

گذشته هاتو، فراموش کن

به صدای باد

تو صخره ها گوش کن

تا سحر باید

بریم از اینجا

وقتی برای ترسیدن، نداریم