آسمان برفی

رود تنها

کوه خاموش

ابر بارانیه تو

روز آرامش قبل از

شب طوفان تو بود

آمدی شهر بهم ریخت

از آرامش تو

آمدی و پس از آن

جان همه جان تو بود

آسمان برف دلم گرم به چشمان تو بود

گیسوان تو رها باد پریشان تو بود

آسمان برف دلم گرم به چشمان تو بود

گیسوان تو رها باد پریشان تو بود

شهر تا شهر خیابان به خیابان همه تو

دیگر از بعد تو تهران همه تهران تو بود

تو بهاری و از آن روز که رفتی یک عمر

سال تا سال فقط فصل زمستان تو بود

سال تا سال فقط فصل زمستان تو بود

آسمان برف دلم گرم به چشمان تو بود

گیسوان تو رها باد پریشان تو بود

گیسوان تو رها باد پریشان