پاییز

رفتی حالا به کی بگم

خیلی دلم تنگه برات

میخوام به بار ببینمت

سر بذارم رو شونه هات

دوست داشتم با گلای سرخ

می اومدم به دیدنت

نه اینکه با رخت سیاه

چشمای سرخ ببینمت

گلو پر پر میکنم سر مزارت

تا ابد بارونیه چشمای یارت

رفتی افسوس گل من تو در دل خاک

از تو یادگاریه چشمای نمناک

پاییز غریب و بی رحم

اون همه برگ مگه کم بود

گل منو چرا چیدی

گل من دنیای من بود

گلمو ازم گرفتی

تک و تنها زیر بارون

حالا که نیستی کنارم

میذارم سر به بیابون

هنوزم بارون میباره

تو میایی انگار کنارم

خودتم بهتر میدونی

با صدای من می بارم

پاییز غریب و بی رحم

اون همه برگ مگه کم بود

گل منو چرا چیدی

گل من دنیای من بود