Geceden Korkma Gel

Gel gel gel, geceden korkma, gel

Gel gel gel, geceden korkma, gel

Gel gel gel, geceden korkma, gel

Sessizce gül biraz

Bana gülümse

Neşelen biraz, beni coştur (coştur)

Gece kör karanlık korkma gel her şey gönlünce olsun

Dene ufuklara dalmışsın derin düşüncelerdesin yine canım

Bak benimde kırmızı akar kanım bu öfken kime

Biraz rahat tut gönlünü rahat uzan şu çime

Sevgiler dalda yaprak gibi elbet birgün düşecek

Elbet şans biraz cilve yapıp zaman zaman küsecek

Gülümse biraz geleceğe ışıklar saçsın tadalım

Deniz kıyısında oturup yıldızlara bakalım

Her gönülde bir melek yatar değişik çiçekler ayrı

Ben sözümün eriyim elleşmeyin değişmem gayrı

Durma harekete geç hemen çabuk geçecek zaman

Yerinde dursa söz söyleme boşver bıktık aman

Hepsi aynı kan aynı can aynı damar

En kral delil inandırırmış derler baba bi şamar

Uyuma sakın uykuda kalma kimsenin ahını alma

Düş kalk bin kere ama hiçbir zaman çalma

Gel gel gel, geceden korkma, gel

Sessizce gül biraz

Bana gülümse

Neşelen biraz, beni coştur (coştur)

Bekle babam bekle kardeşim bekle sevgilim

Bekle ailem bekle dostum hep hasretler çekmişiz

Karanlıkta kaldığımızda bile hep el vermişiz

Aşkımsa çok büyük sanki delirmiş bir dervişim

Uzakta durmuşuz hep adi ve kalleşlerden

Aydınlığın peşindeyiz abi ve kardeşlerle

Itler hile yaparken biz hep cesur ve mertçe

Hayat namert hayatta mertlik ölmez istesende

Bunaldım isteklerden bunlardan kaçmak

Isterken ben kendimden uzaklaştım gittikçe

Uzun bir seferdeyim sanki defterimde yer yok

Gönlümde yer çok ancak gerçek gönül bulmak çok zor

Bunaldın sende gönül herbiryerde sahtelerden

Günaydın dersin bugün ancak yarın başta mermer

Anlattım kaşlarımı çatıp hep gönlümden kurtardım

Ve sanki bir çiçek vardı da onuda ben kopardım (ne!)

Gel gel gel, geceden korkma, gel

Sessizce gül biraz

Bana gülümse

Neşelen biraz, beni coştur (coştur)

Dönmeyen bir değirmen zorda kalan

Biçareyle beklemekte rüzgarı fırtınam tek çarem

Yırtılan son perde sahte yüzler ardında

Ifadeler yanlış yalan ve iftirayla

Yalancı itinayla düşünür ve ihtirayla düşürür

Ve leş yiyenler intikamla üşüşür

Güneşse saklamaz gerçeği bir bakan birdaha bakar

Güneş misali yakar yaklaştıkça her bedende kalp mi var

Insanın içinde olmalı mertlik zorla güzellik olmaz

Yerinde oturup beklerken elbette zaman dolmaz

Dolmaz inan zamanında sulanan çiçek çabuk solmaz

Kurak yanlışı kardeşlik için burası son durak

Bekleyeceksin ağaçtan düşen yapraklara bakıp kalbine eklicen

Ağlıcan kendi bakışını kendin sağlıcan

Durma şimdi panik yapmadan yürü işte tarla

Yonca tarlası görmüş köpekler gibi harla

Gel gel gel, geceden korkma, gel

Sessizce gül biraz

Bana gülümse

Neşelen biraz, beni coştur (coştur)