سفر به‌خیر

زندگی با آدماش برای من یه قصه بود

توی این قصه کسی با کسی آشنا نبود

همه خنجر توی دست و خنده روی لبشون

توی شب صدایی جز گریه بی صدا نبود

همه خنجر توی دست و خنده روی لبشون

توی شب صدایی جز گریه بی صدا نبود

نمیخوام مثل همه گریه کنم

دیگه گریه دل و وا نمیکنه

قصه های پشت این پنجره ها

غم و از دلم جدا نمیکنه

قصه ماتم من هرچی که بود هرچی که هست

قصه ماتم قلب خسته ی یه آدمه

وقت خواب دیگه دیره نمیخوام قصه بگم

از غم و غصه برات هرچی بگم بازم کمه

نمیخوام مثل همه گریه کنم

دیگه گریه دل و وا نمیکنه

قصه های پشت این پنجره ها

غم و از دلم جدا نمی کنه

قصه ماتم من هرچی که بود هرچی که هست

قصه ماتم قلب خسته ی یه آدمه

وقت خواب دیگه دیره نمیخوام قصه بگم

از غم و غصه برات هر چی بگم بازم کمه

نمیخوام مثل همه گریه کنم

دیگه گریه دل و وا نمیکنه

قصه های پشت این پنجره ها

غم و از دلم جدا نمی کنه