گل‌های رنگارنگ شماره ۴۹۵ – همایون (۱)

در شعله آن شمع

در شعله آن شمع، که افروخته بودم

ای کاش

ای کاش، که پروانه صفت سوخته بودم

نقشی ز وفا نیست

نقشی ز وفا نیست، در این مرحله یا رب

من درس وفا را، ز که آموخته بودم

در شعله آن شمع که افروخته بودم

ای کاش

ای کاش، که پروانه صفت سوخته بودم

نقشی ز وفا نیست

نقشی ز وفا نیست در این مرحله یا رب

من درس وفا را ز که آموخته بودم

افسوس که روشنگر بزم دگران شد

شمعی که ز سوز جگر افروخته بودم

آن کو به تمنای تو رسوای جهان گشت

ای آفت هستی، من دلسوخته بودم

یکرنگی و تسلیم و صفا را همه ای عشق

در سینه به سودای تو اندوخته بودم