تصنیف سرباز جهاد

مست آمدم ای پیر كه مستانه بمیرم

مستانه در این گوشه میخانه بمیرم

درویشم و بگذار قلندر منشانه

كاكل همه افشان بسر شانه بمیرم

كاكل همه افشان بسر شانه بمیرم

من دُر یتیمم صدفم سینه دریاست

بگذار یتیمانه و دُردانه بمیرم

بیگانه شمردند مرا در وطن خویش

تا بی وطن و از همه بیگانه بمیرم

سرباز جهادم من و از جبهه احرار

انصاف كجا رفته

انصاف كجا رفته، كه در خانه بمیرم

من بلبل عشاق به دامی نشوم راه

در دام تو هم بی طمع دانه بمیرم

در زندگی افسانه شدم در همه آفاق

بگذار كه در مرگ هم افسانه بمیرم

بگذار كه در مرگ هم افسانه بمیرم

انصاف كجا رفته، كه در خانه بمیرم

انصاف كجا رفته، كه در خانه بمیرم