متن موزیک
مسافرِ شهرِ غمی
غریبی مثلِ خودمی
تو صورتت پر از غمه
غصه داری یه عالمه
دوست داری دردِ دل کنی
دلت گرفته از همه
غریبه توی غربت
نگی چی شد محبت
به کی میگن دیوونهست؟
حرفاش چقدر عجیبونهست
تقصیرِ آدما نیست
این همه درد دوایی نیست
آب و دَمِ نفس
کجا اومدی تو قفس؟
تو هم مثلِ همه ماها
سرِ دو راهی موندی و
دل و به دریاها زدی
گفتی غریبی بهتره
واسه همه دربهدرایی
این دیگه راهِ آخره
تو شک و توی تردیدی
چشمات کجا رو میدید؟
غریبه توی غربت
نگی چی شد محبت
به کی میگن دیوونهست؟
حرفاش چقدر عجیبونهست
تقصیرِ آدما نیست
این همه درد دوایی نیست
آب و دَمِ نفس
کجا اومدی تو قفس























