بگو باز بگو

بگو باز باز بگو، باز بگو بسیار بگو

بگو که دوسَم داری، بازم به تکرار بگو

روح آشفته من اینجوری آروم میگیره

تو گوشم دوست دارم رو صدهزار بار بگو

بگو از عشق بگو که حکایت داره

از شکفتن یه گل کی شکایت داره؟

دیگه ما رو هرگز نمیشه بی هم دید

بوی عطرو از گل مگه میشه دزدید؟

بگو باز باز بگو، باز بگو بسیار بگو

بگو که دوسَم داری، بازم به تکرار بگو

روح آشفته من، اینحوری آروم میگیره

تو گوشم دوسِت دارم رو، صدهزار بار بگو

بگو که دوسَم داری، مستی رو باز بهانه کن

از صدای عشق ما دنیا رو پرترانه کن

بگو که دوسَم داری، مستی رو باز بهانه کن

از صدای عشق ما دنیا رو پرترانه کن

ناقوس قلب من عاشقو به صدا درآر

بگو با طنین این ناقوسو جاودانه کن

بگو که دوسَم داری، مستی رو باز بهانه کن

بگو باز باز بگو، باز بگو بسیار بگو

بگو که دوسَم داری، بازم به تکرار بگو

روح آشفته من، اینحوری آروم میگیره

تو گوشم دوست دارم رو صدهزار بار بگو

بگو که دوسَم داری، مستی رو باز بهانه کن

از صدای عشق ما دنیا رو پرترانه کن

بگو که دوسَم داری، مستی رو باز بهانه کن

از صدای عشق ما دنیا رو پرترانه کن

ناقوس قلب من عاشقو به صدا درآر

بگو با طنین این ناقوسو جاودانه کن

بگو که دوسَم داری، مستی رو باز بهانه کن

بگو باز باز بگو، باز بگو بسیار بگو

بگو که دوسَم داری، بازم به تکرار بگو

روح آشفته من، اینحوری آروم میگیره

تو گوشم دوست دارم رو صدهزار بار بگو