باید

عرفان با خشی و سرکش...

توي ذهنت بکش حالا تصويري

که چجوري ما بالا ميريم شما پس ميري

آره ميگي ولي نه ، تو راه کج ميري

حالا بگير بشين بعد دوباره خط بگير

ميگيرن چشم و گوشتو کلمات تو حرف

وازه و برجسته لکه خون رو برف

خواستي خودو برسوني چجوري بدون سوژه ؟

خدا خدا خدا ميکني که يه جوري جور شه

زور که نيست ، مجبور که نيست

با يه مايک تو دست حالا مي خواي نمره بيست ؟

عمره کيست که صرف شعر ميشه ؟ اون منم

تاج شاعراي رپو گذاشتي روي سرم

ماز خشي و افرا ، نگي که تنهام

ضعيفه اشعار، بابا همينه حرفام

کاخه رپ بود کلبه ي کاه گلي

چرا بالاس ستوناش ؟ چون رو کارشیم

پایدار ... پ پ ... پایدار ما و آرزوها ... ما و آرزوها

پایدار ... پ پ ... پایدار ما و آرزوها ... ما و آرزوها

پایدار ... پ پ ... پایدار ما و آرزوها ... ما و آرزوها

پایدار ... پ پ ... پایدار ما و آرزوها ... ما و آرزوها[Verse 2: Khashayar]

دوست نداري بشنوي کار تک مارو ؟

برو رسما" بشين بکن داش من فکراتو

چون تند تند از بلند گوها کار من تکرار شد

آلبوم اول پاره کرد تهرانو

بدون برندم ، خوب شاهد باش

انگار شطرنجه و تهش شاهت باخت

پوکرم تو رنگ داري و من کاره ي شاه

جلو خشي و عرف نيس کسي کارش شاخ

پس ساکت باش ، فکر شاشت باش

هنوز کف نکرده ، مخت داشت اشکال

اومدم به دنيا واسه همين کارا من

اوجشم ، هستم از کل زمين بالا تر

نميتوني ببندي بند کفشت ؟

اوف شدي ؟ بزنم چسب زخم بهش ؟

اسمت تو آهنگت نيستش مستعار

سي دي تو باز انداخت تو سينک مستراح

کار ما جلوت تو قاب عکس

هنوز يه روياست ، دنبالته و مثه آرزو هاي شب

تموم نميشه بيشتر از صداي اذون ، شهر رو به حرکت مياره نقاب زبونو برميداريم

عين ستاره شب بيداريم

همينه که هر شب داريم تو قبر ميخوابين

تا ميرسيم ، زود کفنو ميکشي روت

وقتي ، ميبينيمون مثه يه ابر ميباري

اسکناس تو جيب و يه ضامن دار تيز

شامپاین رو ميز ، تو رو آسفالت خيس

سرنگ و ميکشي بيرون خونش بند نمياد ، جلو ستارت

يه ابر سياه ميگه ديگه راهي نيست واست

تو خيابونيم تا شب

به اينکه حقو بگيريم //عادت کرديم حرفارو ميزنيم با رپ

آره باااااااايد . . .هر دقه ما خونه دشمنو بچشيم تا آشنا بشيم ما با طعم رفاه ... بيا...[Hook]