شیدا

ای خنده تو دورترین خاطره ی من

دیدار تو نایاب ترین منظره ی من

ای دوری تو نیمه تاریک جهانم

دلتنگی تو آتش افتاده به جانم

بگذار که من تشنه ی دریای تو باشم

مجنون تو و دیده ی شیدای تو باشم

بگذار پس از این همه دلتنگی و دوری

چون آیینه در حال تماشای تو باشم

بگذار پس از اینهمه دلتنگی و دوری

چون آیینه در حال تماشای تو باشم

زیبایی این قصه از آغاز تو بودی

من خاک نشین بودم و پرواز تو بودی

عشق آمد و آماده ی رنج سفرم کرد

هر سو که دویدم به تو نزدیک ترم کرد

بگذار که من تشنه ی دریای تو باشم

مجنون تو و دیده ی شیدای تو باشم

بگذار پس از اینهمه دلتنگی و دوری

چون آیینه درحال تماشای تو باشم

بگذار پس از اینهمه دلتنگی و دوری

چون آیینه در حال تماشای تو باشم