بودن

ایستادم

ایستادم تا بیداری این شهر خواب

این شهر خواب

انگار این بالا

داره میشنوه این سکوت، حرف من رو

که شده حرف ما

بذار فکر پرواز باشه مال من

بذار دستای تو، تو دستای من، رها شن (رها شن)، رها شن

ببین کهکشون ها رو کنار من

دارن میگردن واسه یه لحظه، فقط یه لحظه

بگیر دست من رو

برس به من، به من، به من، به من

زیر سقف باز آسمون شب (شب)

خودتو برسون به من

بذار باور من به تو، به تو، به تو

بشه تکیه گاه موندگار من (من)

برس به من

بشه هر چی که خواستی (خواستی)

(هوو)

(ااااه)

بشه هر چی که خواستی

شاید

گره های توی هم، نبود مال من هیچ وقت

حتی شاید

اون اتاق تاریک سرد هم

نبود اندازه من هیچ وقت

اما حالا من این جا

پرم از حسی تازه

همه پل های پشت سرو شکستم

بی این که بترسم

تو ازم نپرس بود سخت یا ساده

همین فرصت هم میره ساده از دستمون

بگیر دست من رو

برس به من، به من، به من، به من

زیر سقف باز آسمون شب (شب)

خودتو برسون به من

بذار باور من به تو، به تو، به تو

بشه تکیه گاه موندگار من (من)

برس به من

برس به من، به من، به من، به من

زیر سقف باز آسمون شب (شب)

خودتو برسون به من

بذار باور من به تو، به تو، به تو

بشه تکیه گاه موندگار من

برس به من

برس به من (من)