خانه‌ام ابری‌ست

خانه ام ابریست

خانه ام ابریست

یکسره روی زمین، ابریست با آن

از فراز گردنه خرد و خراب و مست

باد میپیچد

یکسره دنیا خراب از اوست

و حواس من

آی نی زن که تو را آوای نی برده است دور از ره

کجایی

آی نی زن که تو را آوای نی برده است دور از ره

کجایی

(موسیقی آوای برخاسته از نهاد هر سرزمین است)

(موسیقی گوهر همزاد هر انسانی است)

(مردم هر سرزمینی با موسیقیشون به دنیا میان)

(و با موسیقیشون میرن)

خانه ام ابریست اما

ابر بارانش گرفته است

در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم

من به روی آفتابم

می برم در ساحت این دریا نظاره

و همه دنیا خراب و خرد از باد است

و به ره نی زن که دایم می نوازد نی

در این دنیای ابر اندود

راه خود را دارد اندر پیش

آی نی زن که تو را آوای نی برده است دور از ره

کجایی

آی نی زن که تو را آوای نی برده است دور از ره

کجایی