دی‌جی ایرین از اواخر دههٔ ۹۰ با انتشار پیاپی آلبوم‌های میکس، به چهره‌ای پرکار در موسیقی الکترونیک تبدیل شد. سرعت و دقت او در میکس‌کردن—که گاه در هر آلبوم بین ۳۰ تا ۴۰ قطعه را در هم می‌تنید—به آثارش انرژی فشرده و ضرباهنگی تند می‌داد. او با تمرکز بر فضای هاوس و رویکردی پرهیجان، بیش از آنکه با حال‌وهوای کلاب‌های سنتی پیوند بخورد، نزد مخاطبان جوان‌تر صحنهٔ ریو محبوبیت یافت و به‌ویژه در ساحل غربی بیشتر ...