کارلو برگونتزی، تنور ایتالیایی، برای بسیاری نمونه‌ای برجسته از ظرافت و سبک در تفسیر نقش‌های وردی در سده بیستم به شمار می‌آید. او در خانواده‌ای دلبسته به اپرا پرورش یافت و از کودکی با «Il trovatore» شیفته صحنه شد؛ تجربه‌ای که به اجرای نقش‌های کودکانه در اپرای بوسِتو و حضور در گروه‌های کُر انجامید. در نوجوانی زیر نظر ادموندو گراندینی به‌عنوان باریتون آموزش دید و پس از پایان یک دوره وقفه در سال‌های بیشتر ...