او ترانه‌سرایی است با نگاهی متناقض‌نما که روایت‌هایش را از تجربه‌های عاطفی و لحظه‌های گسست می‌گیرد و آن‌ها را با زبانی تصویری بازمی‌آفریند. در نوشتار او، تشبیه‌ها و استعاره‌ها نقش محوری دارند و احساسات شخصی را به داستان‌هایی فشرده و تأمل‌برانگیز تبدیل می‌کنند.